International Green Guides of Iran

                                Under the license of "Tourguides Association of Fars Province"

                                Shiraz, Fars Prov., Iran

 

                                            

 
 

 توسعه صنعت گردشگری، سرآغاز توسعه پایدار در ایران 1400

 

 

عجایب هفت گانه جدید جهان

دیوار بزرگ چین ، آرامگاه تاج محل (هند) ، شهر باستانی پترا (اردن) ، مجسمه حضرت مسیح ریودوژانیرو (برزیل) ، ویرانه های ماچو پیکچو متعلق به تمدن اینکا (پرو) ، هرم و بقایای شهر چیچن ایتزا متعلق به تمدن مایا (مکزیک) و کولوسئوم (ایتالیا) به عنوان عجایب هفتگانه جدید جهان انتخاب شدند.

چیچن ایتزا

چیچن ایتزا اثری باستانی از تمدن مایا است که در کشور مکزیک واقع شده است. این اثر جزو میراث جهانی یونسکو به شمار می‌رود. در سال ۲۰۰۷ میلادی، این اثر به همراه ۶ اثر دیگر در یک رای گیری جهانی به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید معرفی شدند.محوطه (سایت) چیچن ایتزا شامل چندین ساختمان سنگی است که قبلاا به عنوان قصر، معبد، حمام، مغازه و ... به کار می‌رفته اند. مطرح ترین قسمت های آن عبارتند از

  • El Castillo (قلعه)
    مهمترین اثر این مجموعه، El Castillo ( به معنای قلعه در اسپانیولی) است که عبارتست از هرمی پلکانی که از هر چهار طرف دارای پله‌هایی تا بالای هرم است. این معبد، متعلق به خدای آسمان بوده است.
  • معبد جنگجویان
  • محوطه بازی
  • سایر سازه ها
  • معابد و سازه‌های دیگری نیز در محوطه اثر تاریخی چیچن ایتزا قرار دارند.

 

 

 

بقیه در ادامه مطلب . . . . .

هاله ادریسی

  ادامه مطلب

  

عجایب هفت‌گانه جهان

عجایب هفت‌گانه، به هفت اثر برتر معماری و مجسمه سازی دوران باستان اطلاق می‌شود. این هفت اثر ظاهراً اولین بار توسط یک فنیقیایی یونانی‌الاصل به نام آنتیپاتروس در قرن دوم پیش از میلاد در یک کتاب ثبت شده‌است. مشخص نیست که این فرد خودش این آثار را دیده‌است یا نه. به هر حال آنچه مسلم است این است که وی در زمانی می‌زیسته که تمام این شاهکارهای هنری سالم و موجود بوده‌اند و او نمی‌خواست ویرانه‌ها را به هم عصران خود معرفی کند. نکته دیگر در مورد این آثار انتخاب عدد هفت برای تعداد آنهاست. دلیل این امر هم مقدس بودن این عدد است. عدد هفت چه در گذشته و چه در حال، برای انسان محترم و مقدس بوده بطوریکه تقریباً در هر گونه تقسیم بندی به این عدد توجه شده‌است. مانند هفت روز هفته، هفت هنر، هفت خدای یونان باستان و...
تهیه فهرست کامل عجایب هفت گانه در اصل حدود سده دوم پیش از میلاد کامل شده‌است و اولین اشاره به تهیه این مجموعه مکتوب در کتاب تاریخ هرودوت آمده‌است که به سده ۵ پیش از میلاد مربوط برمی‌گردد.
چندین دهه بعد از آن، تاریخ نگاران یونانی درباره بزرگ‌ترین بناهای تاریخی دوران خود شروع به نوشتن کردند. از جمله کالیماکوس (Callimachus) - که در ۳۰۵ تا ۲۴۰ قبل از میلاد می‌زیست - سر کتابدار کتابخانه اسکندریه، «مجموعه‌ای از عجایب جهان» را تهیه کرد. امروزه، تنها چیزی که درباره این مجموعه می‌دانیم، همین عنوان آن است و بس، به این دلیل که این کتاب نیز در آتش‌سوزی بزرگ کتابخانه اسکندریه از بین رفت.
فهرست نهایی عجایب هفت گانه در قرون وسطا تکمیل شد. این فهرست شامل چشمگیرترین بناهای تاریخی جهان باستان بود که از بعضی، شواهد بسیار اندکی در دست بود و تعدادی نیز اصلاً باقی نمانده بودند. آثار کنده کاری هنرمند هلندی مارتن ون هیمسکرک (Marten Van Heemskerck) و کتاب تاریخ معماری یوهان فیشر ارلاخ (Johann Fischer von Erlach) از قدیمی‌ترین منابعی هستند که در آن به این فهرست عجایب هفت گانه اشاره شده‌است.
شواهد باستان‌شناسی از بسیاری از اسرار تاریخی که قرنها عجایب هفت گانه را احاطه کرده بودند، پرده برداشته‌است. عجایب هفت گانه برای سازندگانشان نمادهایی از مذهب، اسطوره شناسی، هنر، قدرت و علم بودند و برای ما، آنها شواهدی از توانایی انسان هستند.از زمانهای بسیار قدیم تا کنون، فهرست‌های متعدد و متفاوتی از عجایب هفتگانه به نگارش درآمده‌است. فهرست اروپا-محور مذکور بدین قرار است:

بقیه در ادامه مطلب . . . . .

هاله ادریسی

  ادامه مطلب

  

هفت شین ....!

قول داده بودم در مورد هفت شین ایرانی چیزایی بنویسم اینم عمل به قول:
قبل از هر چیز بگم که حرف ( ش ) که ما خیلی ساده ازش میگذریم یکی از کلیدی ترین حروف در الفبای کهن  آریایی بوده است. در مهم ترین کلمات مانند شادی و شور که از خوشی و  تازگی سخن به میون میارن حرف ( ش ) به چشم میخوره. خیلی ها فکر میکنند که ش حرفی عربی است و کلماتی که ش دارند معرب شده پارسی اونه ولی اشتباه نکنید. اعراب تازی یک ویژگی دارند که اون تقلید و دزدی در حد به نام خود کردن فرهنگ ها و هنرها بوده و است و این عمل آن ها یک اصطلاح زشت و بدنام داشته که ما خودمان نیز آن را ناخواسته گاهی به کار میبریم. این واژه ( عماله کردن ) نام داره که معنی خوبش ( تزریق کردن ) هست ولی در اصل معنی بسیار زشتتری داره که نمیشه بگم.

یعنی کلمات و حروف و فرهنگ و هنر خوب سایرین را به گونه ای وارد زبان و فرهنگ خودشان می کردند که حال و هوای عربی پیدا کنه و به نام خودشون تمام بشه بر همین اساس واژگان فراوانی از ایران در زبان عربی هست که ما فکر میکنیم واقعا عربی هستند و به زبان ما وار شدند ولی در اصل پارسی هستند. مانند کلمه کتاب که همه فکر میکنند عربی هست ولی در اصل عرب بدوی چادرنشین کتاب و سواد چندانی نداشته و این کلمه از واژگان کتیبه ایرانی که در زمان هخامنشیان و ساسانیان فراوان بوده گرفته شده است.
حالا زیاد از بحث اصلیمون دور نشیم . این یک پیش زمینه بود که اهمیت حرف ( ش ) در زبان کهن ایرانی را یادآور بشم و بعد با این آگاهی بریم سراغ هفت شین ایرانی.

هفت شین ایرانی:
باید متذکر بشم که همان طور که قبلا هم گفتم عدد هفت عدد کثرت هست و یه عنوان نماد مورد استفاده قرار میگرفته مانند اعدادی چون 40 - 100 - 1000 و..... که در ادبیات ما و گفتارمان برای چیزهای زیاد به کار میرود و مفهوم همان خیلی را میدهد. پس هفت شین ایرانی بیش از هفت چیز بوده و حتی در کنار آن پایه های ثابتی نیز داشته که با ش شروع نمی شده اما در فرهنگ و آیین کهن همواره در سفره ها پهن می شده است.
حالا به سراغ معرفی اجزای هفت شین ایرانی میریم:

البته نماد بعضی رو الان یادم نیست. جاشو خالی میذارم یا خودتون برید دنبالش یا بعدا مینویسم
1- شیر:
به عنوان نماد سفیدی و پاکی و برکت در سفره ها پهن می شده
2- شکر:
نماد شیرینی و شور و نشاط در زندگانی
3- شاهدانه:
؟؟؟
4- شلتوک: همان دانه های برنج سبوس دار است که تمیز نشده است و نماد زحمت و تلاشی است که در زندگی باید کرد تا به هدف رسید
5- شهد ( عسل ): حتما میگید این دیگه چیه ولی عسل را به نماد شهد پای سفره میگذاشتند که نماد شادی آفرینی است. زیرا که شیرینی شهد عسل به اندازه ای شادی آور هست که هر کسی از اون لذت می بره
6- شاهی ( سبزه ): یک نوع سبزی هست که حتما همتون میشناسید. اسمش شاهی هست دانه این گیاه رو مثل گندم در قدیم می کاشتند و پای سفره ها می گذاشتند. البته خود گندم هم سبز می کردند که در کل این شاهی نماد سر سبزی و رونق کشت و کار بوده است.

7- شراب: در کتاب ها و حکایت ها و اساطیر آمده که ایرانیان اولین اقوامی بودند که با شراب و طرز تهیه آن آشنا شدند و در زندگی و مصرف روزانه آن ها به حدی شراب نقش داشته که شما در کتیبه های به دست آمده از پارسه می بینید که دستمزد کارگران جیره شراب نیز بوده است.
و همواره شراب به همراه نان می آمده است. در کتاب عهد جدید می بینید که عیسی در شام آخر به اطرافیان خود می گوید از این نان بخورید به نماد گوشت تن من و از این شراب بنوشید به نماد خون تن من.
که خود این نان و شراب از فرهنگ ایرانی وارد مسیحیت شده و تاثیر به سزایی بر این دین و اعمال آن داشته است.
8- شمع:  به عنوان نماد آتش مقدس و آتشکده بر پای سفره ها همواره بوده و هست که از سین های مهم هفت شین ایرانی است.

این چند رکن اساسی هفت شین ایرانی بود به جز این در کنار آن نماد های دیگری در سفره هفت شین یه چشم می خورد:
کتاب مقدس ستوت یسن گات ها به عنوان نماد تفکر و هدایت در سفره ها بوده که هم اکنون مسلمانان ایرانی قران را جایگزین آن کرده اند. ولی مفهوم کار مهم است که هدایت به راه درست را نشان می دهد. ولا هر کتاب مفید و مهمی مانند دیوان حافظ نیز می تواند بر پای این سفره مقدس گذارده شود.
آب از عناصر مقدس چهارگانه در آیین کهن ایرانی است که معمولا میوه ای از مرکبات را در هنگام تحویل سال در آن می انداخته اند و به چرخش در می آوردند به نماد چرخش زمین و روزگار.
گل شب بو که خود از شین ها بوده و نماد زیبایی و طراوت و سبزی در سفره هفت شین ایرانی است.
نان که گفته شد همواره با شراب همراه بوده و نماد برکت و خیر در زندگی است.
نمک که در تمامی ادیان قابل احترام و ستایش بوده و هست که نمود آن را در دین اسلام بسیار میبینید.
گلاب و آینه و گل سرخ ایرانی ( معروف به گل محمدی ) نیز از دیگر اجزایی است که پای سفره ایرانی گذاشته می شده است.

یک نکته مهم و اساسی در مورد وسایلی که در هفت شین گذارده می شده این است که باید تمام این شین ها منشا طبیعی می داشته و از دل طبیعت بیرون آمده باشند.
پس از اسلام با توجه به مقتضیات و محدودیت ها رفته رفته هفت شین به هفت سین مبدل شد و سین هایی که انتخاب گردید تا حدودی به مفهوم اصلی آن نزدیک شدند.
امروزه هنوز اندک کسانی هستند که سنت هفت شین اصیل و کهن آریایی را حفظ کرده و آن را گرامی می دارند. یکی از آن اشخاص خود من هستم که پس از آشنایی با هفت شین دیگر هفت سین پهن نکردم و سنت آبا و اجدادی خود را ادامه دادم.
پس شما دوستان نیز که سفیران فرهنگی این مرز و بوم هستید بیایید و سنت دیرینه ایران را اجرا کنید و آن را به دیگران نیز معرفی کنید. شاید که این حرکت ما دریچه ای شود برای احیا بخشی از فرهنگ کهن ایرانی ما.
منتظر نظرهای شما عزیزان هستم
شاد و سربلند و پیروز باشید.

با تشکر از امید صمدی برای ارسال مطلب

 

  

نوروز , سال ٣٧۴٩ ایرانی برابر با ١٣٩٠ خورشیدی

جشن نوروز جمشیدی، روز اهورامزدا، روز نخست فروردین ماه، آغاز بهار همراه با شکوفه‌ی درختان و سرسبزی نهاد (طبیعت) بر پایه‌ی سنجیده‌ترین اندازه‌گیری اخترشناسی و گاهشماری جهان است. جشن نوروز بزرگترین و باشکوه‌ترین جشن کهن در همه‌ی شهرپ‌های (ساتراپ‌های، ایالات) ایران بزرگ است که از روزگار بسیار دور برای ما به یادگار مانده است، همانگونه که بسیاری از بزرگان همچو فرزانه فردوسی از آن یاد کرده‌اند.

 

چرا نوروز را جمشیدی گویند؟

ریشه‌ی میتُختی (اسطوره‌ای) نوروز را به جمشید شاه پیشدادی پیوند می‌دهند، همچنان که این جشن تا به امروز به نام جشن نوروز جمشیدی آوازه‌مند است. گویند به زمان جمشید شاه، سرما و توفان بزرگ ایرانویچ را فرا می‌گیرد و در پایان سال سوم، در آغاز بهار سرما و توفان به پایان می‌رسد و به شادی آن، جشن بزرگی برپا می‌کنند، که جشن نوروز می‌نامند.

داستان دیگری چنین گوید که جمشید شاه پس از یک زنجیره بهسازی چپیره‌ای (اجتماعى) بر تخت زرین نشست و دوری میان دماوند تا بابل را در یک روز پیمود و آن روز، روز هرمزد از فروردین ماه بود. چون مردم این شگفتى از وى بدیدند جشن گرفتند و آن روز را نوروز خواندند.

هفت سین

یکی از آیین پیک نوروزی، سفره‌ هفت سین است که بدین شمارند:

سیر: نماد اهورامزدا

سبزه: نماد اردیبهشت امشاسپند، راستی

سیب: نماد سپندارمد امشاسپند، مهرورزی و فروتنی

سنجد: نماد خورداد امشاسپند، رسایی و دلدادگی

سرکه: نماد امرداد امشاسپند، جاودانگی

سمنو: نماد شهریور امشاسپند، توانایی و باروری

سماک (سماق): نماد بهمن امشاسپند، منش نیک

چرا هفت تا؟

در آیین زرتشت اهورامزدا دارای هفت فروزگان (صفات خدایی) است، که به آن هفت امشاسپندان گویند. نام یکی از این هفت امشاسپند نام خود اهورامزدا است، پس هفت امشاسپندان، نام هفت فرشته نیست.


به هر روی ایرانیان باستان به نماد هفت امشاسپندان، هفت خوراکی بر خوان نوروزی ‌چیدند، که هر کدام نماد یکی از فروزگان اهورامزدا است.

چرا با سین آغاز می‌شود؟

پژوهشگر شادروان دکتر بهرام فره وشی در جهان فروری، ریشه‌ی واژه‌ی هفت سین را از چیدن "هفت سینی" بر خوان نوروزی می‌داند که به آن هفت سینی می‌‌گفتند و هفت خوراکی را در سینی می‌گذاشتند! با  گذشت زمان و افتادن "ی" پایانی آن به گونه هفت سین در آمد.

چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟ 

در این باره دکتر ناصر انقطاع می‌گوید: هفت سین‌ها باید دارای این پنج ویژگی باشند: نام‌های آنها پارسی باشند، با وات (حرف) سین آغاز شوند، دارای ریشه‌ی گیاهی باشند، خوردنی باشند، نام‌های آنها از واژگان آمیختاری، مانند سبزی پلو، سیرترشی، سیب زمینی و مانند آنها ساخته نشده باشند. 

به گفته‌ی دکتر ناصر انقطاع بر این پایه؛ سنبل (به پارسی خوشه) و سکه (به پارسی تَنکه) خوراکی نیستند و اَربی (عربی) هستند، سماور هم خوراکی نیست و روسی است و... با نگرش به پنج نکته‌ی بالا، می‌بینیم که در بیست میلیون واژگان پارسی، نمی‌توان هشتمی را برای هفت سین‌های نوروزی یافت که دارای این پنج ویژگی باشند. 


برگزیدن زمان نوروز

ایرانیان باستان از چندین هزار سال پیش آغاز به اندازه‌گیری روز و شب کردند و در پی آن رهروی خور {خورشید} را در آسمان اندازه‌گیری کردند و دریافتند که سالی دوبار روز و شب برابر است، که همان دگرگشت (انقلاب) تابستانی یا زمستانی است. از این رو سال را به دو واره (فصل) بخش ‌کردند و نوروز، جشن آغاز تابستان بزرگ و مهرگان، جشن آغاز زمستان بزرگ جای گرفت و از این رو این دو جشن با هم برابری می‌کرده‌اند.

سپس در زمان هخامنشیان دو واره (فصل) به چهار واره‌ی سه ماهه بخش شد. 


نشان سالگشت (تحویل سال)

بر سفره‌ی هفت سین، تخم‌ مرغ را روی آینه می‌گذارند یا برگ سبز و نارنج را در کاسه آب می‌اندازند و گویند هنگام سالگشت تخم مرغ یا برگ سبز و نارنج تکان خواهند خورد. 

میتُخت‌های (اسطوره‌های) زیبای ایرانی می‌گویند، در میان دریای بیکران، یک ماهی شناور است که گاوی را بر پشت دارد و زمین بر شاخ گاو نهاده شده است. به هنگام سالگشت گاو زمین را از یک شاخ به شاخ دیگر می‌اندازد و همین مایه لرزش زمین می‌شود و در پی آن تخم ‌مرغی که روی آینه گذاشته‌اند یا برگ سبز و نارنجی که در کاسه‌ی آب انداخته‌اند، می‌چرخد.

همچنین اندکی پیش از سالگشت بر خوان نوروزی اسپند را در آتش می‌ریزند.


 

  
   

   آخرین یادداشت ها

 

تصاوير ماه

 

 

 

 

 

 

 

All rights Reserved to www.Greenguideds.persianblog.ir