International Green Guides of Iran

                                Under the license of "Tourguides Association of Fars Province"

                                Shiraz, Fars Prov., Iran

 

                                            

 
 

 توسعه صنعت گردشگری، سرآغاز توسعه پایدار در ایران 1400

 

 

مجسمه ها و سربازان تاریخی ایران را بعد از تخریب به زباله دانی انداختند !

 مجسمه های اسب و اسب سواران ساری، پس از برچیده شدن از یکی از میدان های قدیمی شهر، تخریب شده و در مکانی مخروبه میان تلی از خاک و سنگ و آشغال و در کنار کامیون های حمل زباله، به بدترین شکل ممکن رها شده اند.

چندی پیش مقامات محلی ساری با این بهانه که وجود این مجسمه ها در میدان امام، توهین به امام است(!)، مجسمه ها را از این میدان برچیدند.
هر چند این بهانه به هیچ عنوان دلیل عاقلانه ای برای این اقدام جنجالی نبود، اما مردم امیدوار بودند این مجسمه ها که بخشی از هویت تاریخی ساری بودند، در میدان دیگری نصب شوند.

این مجسمه های برنزی شامل اسب ها و کالسکه هایی با سربازان دوره های تاریخی مختلف ایران (اشکانی، ساسانی، هخامنشی و سلوکی) بودند که 54 سال پیش در ایتالیا ساخته و به ایران حمل شدند و یادآور رشادت های سربازان ایرانی در طول تاریخ بوده اند.

تخریب این مجسمه های تاریخی و رها کردن آنها در شرایط بسیار نامساعد، این گمانه را تقویت می کند که موضوع، نه توهین آمیز بودن وجود این مجسمه ها در میدان امام، که تقابل با تاریخ ایران است و الا چرا به جای آنکه این مجسمه های گرانبها در میدان دیگری نصب شود، تخریب و رها شده اند؟!

امید که با تعمیر و نصب این مجسمه ها در یکی از میدان های شهر زیبای ساری، این گمانه زنی از بین برود.

یادآور می شود هم اکنون جنجال دیگری در شهر یاسوج بر سر مجسمه آریوبرزن، سردار تاریخی ایران به پا شده و برغم مخالفت شورای شهر و امام جمعه، برخی از مسوولان شهر، اصرار دارند این مجسمه که سال گذشته نصب شده است، از میدان آریوبرزن حذف شود!

با این همه بی مهری در داخل نسبت به تاریخ و تمدن ایران، عجیب است که همین مسوولان وقتی فیلمی مانند 300 علیه ایران ساخته می شود، علیه آن برمی آشوبند! 

 

اسب ها و سواران بعد از تخریب در میان خاک و سنگ و زباله رها شده اند!

 

 

منبع : عصرایران

برای دیدن فیلم اینجا کلیک کنید

 

  

فوری

ایسنا - دکتر محمود احمدی نژاد صبح امروز (دوشنبه) در جریان سفر به استان اردبیل در
مراسم جشن ثبت بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی در فهرست آثار جهانی، که به طور رسمی در یونسکو به ثبت رسیده است، حضور یافت.

دراین مراسم که درمحوطه مجموعه شیخ صفی الدین اردبیلی برپا شده است، نماینده یونسکو سند ثبت مجموعه شیخ صفی الدین اردبیلی در فهرست آثار جهانی را به دکتر محمود احمدی نژاد تقدیم می کند.

مجموعه شیخ صفی الدین اردبیلی در مرکز شهر اردبیل واقع شده و تاکنون برای مرمت، ساماندهی و ایجاد موزه و نگارخانه آن 140 میلیارد ریال هزینه شده است .

بناهای آرامگاه بقعه شیخ صفی الدین اسحاق اردبیلی، یکی از مجموعه های مجلل عصر صفویان در شهر اردبیل به شمار می رود و به عنوان آرامگاه شهریاران و شاهزادگان صفوی و برخی از علمای آن عصر در هنر مذهبی ایران از اعتبار ویژه ای برخوردار است.

بنای این مجموعه از زیباترین آثار تاریخی – اسلامی ایران در عصر صفوی و به عبارتی گالری هنر صفویان در شهر اردبیل می باشد .

آرامگاه های عصر صفوی مشتمل بر بناهای جانبی و حیاط های مجاور و در امتداد هم بوده است، اما آنچه امروز از این مجموعه باقی مانده شامل بخش های مربوط به مقبره شیخ صفی الدین اردبیلی معروف به گنبد الله الله، آرامگاه شاه اسماعیل اول ، آرامگاه معیدالدین محمد، معروف به حرم خانه ، عمارت چینی خانه ، مسجد جنت سرا ، تالار دارالحفاظ ، دارالحدیث یا طاق متولی ، صحن اصلی، محوطه شهیدگاه،خانگاه یا چله خانه ، حیات پیش خوان و حیات باغ می باشد .

 

  

کشف یک مسیر سنگ‌چین در تنگ چوگان کازرون

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه میراث فرهنگی ـ تنگه چوگان در ضلع شمالی شهر ساسانی بیشاپور که در نزدیکی شهر بیشاپور در کازرون است آثار تاریخی پر اهمیتی مانند مجسمه شاهپور (بزرگترین مجسمه پادشاهان دوران تاریخی ایران)، شش نقش برجسته منحصربه فرد ساسانی، دژ نظامی شهر تاریخی بیشاپور، چند غار پیش از تاریخ و... را در خود دارد با این وجود اما هیچ گاه این تنگه آنگونه که لازم است مورد کاوش و پژوهش باستان شناسه قرار نگرفته است.
 
از دل تنگه چوگان رود شاپور می گذرد و نقش برجسته های ساسانی در ضلع جنوبی در خروجی تنگه واقع شده اند، بر اساس شواهد تنگ چوگان محل بازی سنتی چوگان، توسط شاهان ساسانی بوده است. 
هم اکنون سه روستای تنگ چوگان سفلی، علیا و وسطی در مرکز این تنگه واقع شده اند و راه دسترسی اهالی به این روستاها جاده ی آسفالته ای است که از قسمت جنوبی چوگان وارد می شود.
 
در زیر این جاده بقایای سنگ چین های ظریفی دیده می شود که در اطلاعات موجود و ثبت شده از تنگه چوگان و شهر بیشاپور هیچ اشاره ای به آنها نشده است، گمان می رود این مسیر سنگ چین شده، جاده ارتباطی تنگه و شهر بیشاپور باشد. در این مسیر سنگ چین سنگ های برش داده شده به شکل مکعب مربع و هم اندازه به اضلاع حدود 40 سانتی متری دیده می شود که در خطی مستقیم چیده شده اند. به گفته ی منابع محلی این سنگ چین ها تنها دو سال است که از زیر خاک بیرون آمده و پیش از این آثاری از ان در محل دیده نشده بود.
 
با این وجود تا کنون نه از سوی پایگاه شهر تاریخی بیشاپور و نه از سوی اداره میراث فرهنگی شهرستان کازرون در این رابطه تحقیقی صورت نگرفته است، سنگ چین بیرون آمده از زیر خاک در مسیری به طول حدودی 30 متر دیده می شود و در ادامه دوباره زیر خاک مدفون است، تردیدی نیست اگر کاوش های لازم در باره این مسیر سنگ چین انجام شود طول آن بسیار بیشتر از این است.
محسن عباسپور فعال میراث فرهنگی در کازرون و عضو شورای مرکزی انجمن هم اندیشان جوان این شهرستان در رابطه با این مسیر سنگ چین در تنگه چوگان می گوید:‌" حدود دو سال پیش این مسیر سنگ چین بعد از بارش باران و وقوع سیلاب و در پی شسته شدن خاک روی آن بیرون آمد و مدتی بعد ما این مسئله را به مسئولان مربوطه اطلاع دادیم اما تا این زمان هیچ اقدام مشخصی برای تحقیقات بیشتر در این زمینه انجام نگرفته است. " محسن عباسپور همچنین با اشاره به محل هایی دیگری که مشابه این سنگ چین دیده می شود می افزاید:" خارج از تنگه و در ضلع شمال شرقی بیشاپور چشمه آبی وجود دارد که سنگ چین مشابهی اطراف آن از خاک بیرون آمده و به نظر می رسد ادامه همین مسیر باشد."
ا توجه به اینکه تامین آب شهر بزرگ و پر جمعیت بیشاپور در زمان رونق از همین تنگ چوگان و رودخانه شاپور صورت می گرفت به احتمال زیاد این سنگ چین بی ارتباط با آب رسانی با بیشاپور نباید باشد.
ادامه برج و باروی قلعه دختر
مجدالدین رحیمی، دارای مدرک کارشناس ارشد مرمت و احیای بناها و بافت‌های تاریخی که پروژه آسیب شناسی تخصصی نقش برجسته‌های تنگه چوگان را عهده دار بود نیز در رابطه با این مسیر سنگ چین معتقد است ؛ من پیش از این این سنگ چین را ندیده ام اما با توجه به اینکه سراسر جاده دسترسی روستائیان تنگ چوگان بر روی بستر تاریخی سوار است این مسئله دور از انتظار نبود، از سویی با توجه به اینکه پاسگاه ابتدایی تنگ چوگان دقیقأ بر روی بقایای یک قلعه باستانی ساخته شده است شاید این سنگ چین با ادامه برج و باروی قلعه دختر مرتبط باشد.
 
نقش برجسته تنگ چوگان
این نقش مربوط به پیروزی شاپور دوم ( ذوالاکتاف ) بر یاغیان و شورشیان می باشد.
این نقش که ظاهرا به صورت نیمه تمام باقی مانده از دو ردیف، در پنج قسمت مشخص تشکیل شده است. در قسمت بالا در صحنه اصلی شاه از روبرو نقش شده،در حالی که در طرف چپ بیننده بزرگان ایرانی در حال ادای احترام به شاه دیده می شوند و در سمت راست بیننده سربازانی نمایش داده شده اند که عده ای اسیر را به حضور شاه می آورند و پرچم دشمنان که بدست نیروهای ایرانی افتاده، به تصویر کشیده شده است.

صحنه ی پایین نیز به دو قسمت تقسیم گردیده است. در سمت چپ بیننده بزرگان ایرانی دست به سینه می باشند و اسب شاه را می آورند و در سمت راست بیننده در حالی که غنایم و اسرا را می آورند، در نقشی استثنایی دو تا سر بریده نیز نمایش داده شده است. 

 

هاله ادریسی

 

  

جایگاه متعالی زنان در ایران باستان و اوستا

زن در اوستا به لقب «ریته‌سیه‌بانو» یا «اَشَه‌بانو» خوانده شده، که به معنی دارنده فروغ راستی و پارسایی است. امروز واژه نخستین در زبان پارسی حذف شده و فقط بانو که، به معنی فروغ و روشنایی است برای زنان به کار می‌‌بریم. باز واژه مادر در اوستا و سنسکرت «ماتری» است که به معنی پرورش دهنده می‌‌باشد و خواهر را «سواسری» یعنی وجود مقدس و خیرخواه می‌‌نامد و زن شوهردار به صفت «نمانوپنتی» یا نگهبان خانه، نامزد شده است.

زن درایران باستان (درمتون پهلوی) مقامی بسیار والا و ارجمند داشته است. مهریکی از ایزدان مادینه بوده که به شکل زن مهر آن نیز وجود دارد. اما بعدها نماد مردانه پیدا کرد. زن ایرانی در دوره هخامنشیان در کلیه امور همچون مردان به کار و پیشه مشغول بوده است. این را کشف سنگ‌نبشته‌های گلی در تخت جمشید به اثبات می‌‌رساند. جالب این که بدانید زنان در هنگام زایمان مرخصی با حقوق داشته‌اند و همچنین پس از زایمان به آنان پاداش‌های گران بها نیر داده می‌‌شد. در برخی از سنگ نبشته‌ها شاهد آن هستیم که مردان در خدمت زنان کار می‌کنند و ریاست کارها به زنان است و نیز می‌‌بینیم که زنانی معرفی شده‌اند که املاک وسیع و کارگاه‌های بزرگی داشته‌اند، همچنین زنان دوره هخامنشی می‌‌توانستند بدون هیچگونه دخالت شوهر در املاک و دارایی‌های خودهرگونه تصرفی که مایل بودند، بنمایند.

در ایران باستان، مقام زن در جامعه بسیاربالا بود و زن در بسیاری از شئون زندگی با مرد همکاری می‌‌کرد. بنابرنوشته کتاب نیرنگستان پهلوی، زنان می‌‌توانستند در سرودن یسنا و برگزاری مراسم دینی حتی با مردان شرکت کننده یا خود به انجام اینگونه کارها بپردازند. زنان حتی می‌‌توانستند درا وقات معینی به پاسداری آتش مقدس پرداخته و طبق کتاب ماتیکان هزاردادستان به شغل وکالت و قضاوت مشغول شوند. در فروردین یشت و دیگریشت‌ها و همچنین شاهنامه و دیگرحماسه‌های باستانی این سرزمین، اسامی بسیاری از این زنان نامدار و پهلوان و میهن پرست دین دار- که به واسطه کارهای مفید و نیکشان در گروه زنده و روانان جاوید، درآمده‌اند – نام برده شده و برروان فرهمند آنان درود فرستاده می‌شود. در ایران باستان زنان همچون مردان می‌‌توانستند فنون نظامی را یاد بگیرند و حتی فرماندهی سپاهیان را بر عهده بگیرند (مانند: بانو آرتمیس که فرمانده سپاهیان ایران در برابر یونانیان بود، و گردآفرید که مرزدار ایران بود و در برابر سهراب صف آرایی کرد).
زیبایی تمدن ایران و فرهنگ انسانی اش در اینجا بیشترآشکار می‌شود که زنی ایرانی دارای شخصیت حقوقی و برابر با مردان بوده و می‌‌توانسته به شغل وکالت دادگستری بپردازد و حتی بر مسند قضاوت بنشیند. بنابه گفته کتاب هزار دستان (هزار ماده قانون) زنان دانشمند و باسواد به پیشه قضاوت مشغول بوده اند. این زیبایی تمدن دیدن چهره‌هایی درخشان از زنان ایرانی که بر جایگاه والای ایران تکیه زده‌اند نمایان تر می‌شود.
چهره‌هایی همچون «هما»، «آذرمیدخت»، «پوراندخت»، «دنیاک» و نیز چهره‌هایی مشهوری که فرماندهی سپاهیان ایرانی را بر عهده داشته‌اند: همچون آرتمیس، کردیه، بانوگشسب، گردآفرید و... نیز زنان سیاستمدار و دانشمندی که به تنهایی و یا دوش به دوش مردان خود ایستادند و از این سرزمین پاسداری کردند، زنانی چون: آتوسا (همسرکورش بزرگ)، شهربانو استر، شهربانو موزا، پروشات، آتوسا (همسرسیاستمدارو هوشمند اردشیر دوم)، پانته‌آ، کتایون، سیندخت، فرنگیس، فرانک، شیرین، منیژه، ارنواز، شهرناز، رودابه، تهمینه، دوغدو، پورچیستا (چیستا دخترکوچک آشوزرتشت).

منبع: بانوان علوم پزشکی دانشکده تربت حیدریه

تصویر زنان هخامنشی طبق مهر های بدست آمده

تصویر زنان هخامنشی طبق مهر های بدست آمده


 

  

انتخابات هیئت مدیره انجمن صنفی برگزار شد

باشگاه فرهنگی ورزشی رفاه کارگران شیراز امروز شاهد برگزاری انتخابات هیئت مدیره انجمن صنفی راهنمایان ایرانگردی و جهانگردی استان فارس بود.

گزارشگر وبلاگ - این مراسم که با حضور نماینده اداره کار و امور اجتماعی و جمیع اعضا راس ساعت 11:30 صبح پنج شنبه 1390/04/23 ، با معرفی افراد کاندیدا توسط ایشان و اعلام اهداف و برنامه های ایشان و توزیع برگه های رای، آغاز گردید.

از مجموع آرا اعضا حاضر در جلسه افراد ذیل به ترتیب دارای بیشترین رای بوده و بر این اساس اعضاء هیئت مدیره مشخص گردید.

1- آقای امیر سبوکی 75 رای

2- آقای حسین کاشف 53 رای

3- آقای سعید نگهبان فر 53 رای

4- آقای حسن کسرایی 51 رای

5- آقای ابراهیم پارس زاده 48 رای

و اعضاء علی البدل؛ سرکار خانم مکی با 38 رای و آقای مهدی سیاوشی با 28 رای به عنوان اعضا علی البدل اول و دوم انتخاب گردیدند.

 

عکسی از بازرسین ناظر بر انتخابات

 

  

مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 12 جولای

 لشکرکشی غیر ضروری ایران به روم شرقی؛ درسی برای همه نسلها

12 جولای سال 605 میلادی، ارتش ایران به تصمیم خسرو پرویز ـ شاه وقت ـ برای جنگ با روم شرقی از دو سمت ـ جنوب شرقی و جنوب غربی ـ به سوی قلمرو این کشور به حرکت درآمد. ستون یکم پس از بیرون راندن رومیان از سوریه و عبور از کوههای «تاروس» واقع در آناتولی غربی (ترکیه) تا دروازه های قسطنطنیه (استانبول) پیش رفت. «تاریخ» از این لشکر کشی به عنوان «جنگ غیر ضروری» که باعث تضعیف هردو امپراتوری و بعدا ازمیان رفتن هر دو دولت ــ یکی پس از دیگری شد نام برده است.


     این تجربه تاریخی سبب شده است که در قرون معاصر بسیاری از ملل از جمله ایالات متحده آمریکا در قوانین اساسی خود «جنگ غیر لازم» را منع کنند. برخی از تاریخنگاران غرب عملیات نظامی آمریکا در افغانستان را «جنگ غیر لازم» دانسته و گفته اند که راههای آسانتر برای از میان بردن القاعده وجود داشت که اینک عمدتا در مناطق شمال غربی پاکستان فعالیت دارد و کمتر از یکصد عضو آن در افغانستان مانده اند. این مورخان قبلا به جورج بوش هشدار داده بودند که راه خسرو پرویز را نرود. هدف خسرو پرویز از تصرف مصر و انتقال صلیبی که مسیح بر آن مصلوب شده بود از اورشلیم به تیسفون ایجاد غرور در ایرانیان بود که این غرور آنان را خوشگذران، تن آسان و در نتیجه ترسو کرد و اعیان (فئودالها) را زورگو؛ بگونه ای که نتوانستند در برابر سپاهی کوچکتر اما ازجان گذشته و مصمم ایستادگی کنند و هرآنچه را که در طول 13 قرن به دست آورده بودند دفعتا ازدست دادند.
    پس از توپ و تشرهایی که دولت واشنگتن در دسامبر 2005 و ژانویه 2006 به ایران زد و اخطارهایی را که در رابطه با فعالیت های هسته ای داد و احتمال حمله نظامی می رفت مفسران آمریکایی در مارس 2006 در مقالات خود ضمن یادآوری لشکرکشی غیرضروری سال 605 خسروپرویز به روم شرقی، اندرز داده بودند که سیاست «کابوی بازی» که ممکن است به جنگ غیر ضروری منتهی شود کنار گذارده شود.

ژولیوس سزار

امپراتور روم که 12 جولای سال 100 پیش از میلاد (روزی چون امروز) به دنیا آمد و پانزدهم مارس سال 44 پیش از میلاد در سنای روم ترور شد، در جلسه 12 جولای سال 47 پیش از میلاد سنای روم این مجلس را قانع به قبول این باور خود کرده بود که ایران را به دلیل وطندوستی مردمش و قوانین سخت دفاع ملی (ممنوع بودن سرباز از عقب نشینی و تسلیم شدن) از برنامه لشکر کشی های آینده او حذف کند. وی در آن جلسه سنا گفته بود که به نظر او ایران ـ با توجه به هوش و استعداد و خصال مردمش ـ قدرتی پایدار و همیشگی است. شرح مکتوب این مذاکرات سنای روم تا به امروز باقی مانده است. 
     سزار که از سوی سنا برای ده سال دیگر به ریاست قوه مجریه سراسر روم برگزیده شده بود، سالها پیش از آن در جریان تعقیب رقیب خود ـ پمپی و تصرف مصر، که از اینجا به منظور قلع و قمع دست نشاندگان پمپی به سوریه رفته بود، در شمال سوریه (جنوب ترکیه امروز) با دسته ای از سپاهیان ایرانی به فرماندهی پسر شاه وقت ایران درگیر و مصاف داده بود و با روحیه و تاکتیک جنگی ایرانیان آشنا شده بود. با این که دولت وقت ایران قبلا وعده کمک نظامی به پمپی داده بود سزار حاضر نشد بیش از مصافی که ذکر شد با ایران درگیر شود. 
     اصرار سنای روم در جلسه 12 جولای سال 47 پیش از میلاد به سزار که با ایران وارد جنگی تمام عیار شود؛ گرفتن انتقام شکست کراسوس در جنگ سال 53 پیش از میلاد از ایران بود. سزار که در جریان یک درگیری داخلی رومیان، با از میان برداشتن رقیبان خود برسر کار آمده بود در طول حکومتش به فتوحات بزرگی در شمال آفریقا از جمله مصر و در اروپا از جمله فرانسه، اسپانیا و بریتانیا نایل آمده بود. 
     سزار با این که کمتر از سران قبلی روم به اصول دمکراسی رومیان اعتناء می کرد برای «فوروم» محل تازه ای ساخت تا جای بهتری برای بحث و سخنرانی های عمومی در دسترس باشد و سنای روم را هم به همین محل نقل مکان داد. ماه جاری میلادی را که سزار در دوازدهم آن به دنیا آمده بود به افتخار او (ژولای = جولای = ژوئیه) نامیده اند که هنوز به همین نام باقی است. از کارهای ژولیوس سزار دستور اصلاح تقویم اروپا بود.>

زمانی که روزنامه نگاران ایران دارای سندیکا شدند

21 تیرماه 1341 (دهم جولای 1962) اعلامیه ایجاد سندیکای روزنامه نگاران ایران حاوی هدف از تشکیل آن به امضای هیات موسس رسید و جهت انتشار به روزنامه های تهران داده شد ولی آن را چاپ نکردند. تا آن روز 33 تن از روزنامه نگارانی که در اجتماع نهایی خود در پارک شهر تهران [باغ سنگلج] بر هدف از تاسیس سندیکا صحه گذارده بودند متن آن را که بعدا تنظیم و تایپ شده بود امضاء کرده بودند. تا این زمان اتحادیه ها و انجمن های مطبوعاتی ایران را ناشران و مدیران نشریات ایجاد کرده بودند و این بار اهل قلم. موسسان سندیکا محوطه باز پارک شهر را از آن جهت انتخاب کرده بودند که نتوانسته بودند جای دیگری برای تشکیل اجتماع خود بیابند و شتاب آنان از انتشار اعلامیه امضاء شده این بود که علی امینی نخست وزیر وقت و از مشوقّان تاسیس سندیکا در پی اختلاف نظر با شاه برسر بودجه ارتش تهدید به کناره گیری کرده بود و معلوم نبود که پس از تغییر کابینه، حامی دیگر آن (نصرت الله معینان مسئول وقت انتشارات و رادیو کشور) در این سمت باقی بماند. طبق اعلامیه موسسین، سندیکا یک بنیاد حرفه ای و برای حفاظت از حقوق روزنامه نگاران و حرفه روزنامه نگاری بود لذا پروانه آن را وزارت کار باید صادر می کرد. نخستین مجمع عمومی سندیکا 24 آبان همان سال برگزار و مسعود برزین را به سمت دبیر انتخاب کرد. در این رای گیری که تمامی نویسندگان، خبرنگاران و مترجمان وقت نشریات، خبرگزاری پارس، رادیوها و تلویزیون غیر دولتی (ثابت پاسال) شرکت کرده بودند داریوش همایون با اختلاف چند رای دوم شده بود. ذبیح الله منصوری هم رئیس هیات مدیره شد. بعدا وزارت فرهنگ اجازه داد که از آن پس جلسات مجمع عمومی سندیکا در تالار مدرسه فیروزکوهی (خیابان آشیخ هادی) برگزار شود. با تاسیس سندیکا، روزنامه نگاران ایران امنیت شغلی یافتند و دارای قرارداد کار و مصون از تعرض شدند. با وجود این، اخراج بدون دلیل آنان از کار و عمدتا بدون پرداخت غرامت از سال 1358 (یک سال پس از انقلاب) آغاز و بتدریج نود درصد آنان خانه نشین شدند. سندیکا شغل دیگر داشتن روزنامه نگار را مغایر ژورنالیسم حرفه ای می دانست. از آغاز انقلاب سال 1357، سندیکا برضد سانسور بپاخاست و بعدا اعتصاب عمومی مطبوعات اعلام کرد که 62 روز طول کشید. سندیکا از اواخر سال 1360 (1981) عملا فعالیتی نداشته، ولی انحلال آن تا به امروز اعلام نشده است [گویا وزارت کار از تجدید پروانه طفره رفته است]. از کارهای سندیکا ساختن یک مجتمع مسکونی برای 122 روزنامه نگار بوده است. سندیکا در مرکز تهران زمینی خریده بود تا برای خود ساختمان و باشگاه [باشگاه مطبوعات] بسازد و .... این زمین و ساختمان نیمه تمام آن ظاهرا به جای خود باقی است.

 

  

توصیه به تمام دوستان - اینجوری نمی شه....

دوستان دو بیت از حافظ می گم، دیگه تمام، نه تایید می خوام نه رد، مطلب یا پیام بعدی در مورد مباحث علمی باشه وگرنه پیام ها رو غیر فعال ... نمی کنم بابا بسه دیگه!

گرچه ما بندگان پادشهیم        پادشاهان ملک صبحگهیم

گنج در آستین و کیسه تهی       جام گیتی نما و خاک رهیم

و این

غرض از راهنمایی نقش است       کز ما باز ماند بجای

مگر جدیدا راهنمایی کند ظلمی روزی در حق استادان حافظا بسه دیگه

اگر دوستان دروس فنون راهنمای تور رو با نمره بالای 17 مثل من پاس کردن می تونن به انگلیسی برگردونن! منظورم اینه که پس معنیشم می دونین در این برهه از جنگ های داخلی!

دوستان روزی نیاد بگم ....

روزگاران را چه شد....    دوستداران را چه شد؟

آفرین! 

 

 

  

تذکر سرگشاده

این بود راهنمایانی که ادعا کردند بی پیرایه و بی آلایه هستند؟

این بود که ما بعد از کلاس آقای زنگنه گفتیم یه وبلاگ بسازیم با اسمی  مصطلح ومعتبر جهانی که به رنگ سبزه که نماد زندگی و سلامت طبیعت هست؟

این بود حرف های علمی؟

غیر از علی حسینی که همیشه همراه بود

غیر از خانم فریدی که همیشه در سطح دکتری مباحث تاریخی برامون میشکافتن

غیر از بچه های علمی

غیر از من و خانم ادریسی

دیگه کی حرفی از گردشگری زد؟

شد یکی بگه مثلا چرا دنیا هخامنشی رو برامون بزرگ می کنه اما در مقابل از ایرانی می ترسه چرا و چرا؟ (به عنوان مثال)

دوستان در هر مقطع تاریخی اختلافات داخلی زمینه ساز شکست و عقب گرد به بی هویتی شده

اگر می پذیرید بجای ایفای نقش منفی در جمع و در جامعه، از خود به خوبی چیزی به یادگار بگذاریم...

اگر می پذیرید حال که جهان گردشگری نظاره گر ماست از فرصت های موجود موقعیت های بالفعل بسازیم

می دونم که تور می برید و تو گروه نمیاین تجربه هاتونو تقسیم کنید

می دونم که شاید برخی به برخی دیگر حسادت می کنن

اما گروه رو من خواستم که داشته باشیم چون خودتون تو کلاسا تا روزی که بخواین کارت بگیرین با هم یکی بودین

بعد از کارت بود که سه تا از خانمها انگاری به تصور خودشون زرنگ بودن کارت گرفتن و به کسی نگفتن

که آبتین خردمندی 10 دقیقه بعدش نتونست! چرا؟

این علی حسینی بود که مراحل رو نوشت

این ما بودیم گفتیم اتاق چند آقای فلانی مدارک فلان

زمانی که خواستیم راهنمای مفتی پارسه بشیم کی رفته بود تجارت راه انداخته بود؟

زمانی که من سرباز بودم که می خواست تعاونی ثبت کنه؟ چرا فراخوان عمومی تو وبلاگ نگفتین؟

عجب همکاری عجب همفکری ما چکار می کنیم دیگری چکار می کند

 

من هنوز و همیشه به همه بچه ها و به خصوص آقای هومن نژادی احترام میگذارم، اما من از بچه  ها خیلی چیزا می دونم

من کم کامنت می زارم اما همیشه رصد می کنم

اگر کسی ادعا می کنه چیزی می دونه به من بگه اگر کسی کلن ادعا داره باید بتونه ثابت کنه

حرف هایی که من از خطاهای گروهی و عدم همکاری علمی بچه ها در دل دارم فقط با حضور در جمع انجمن و فعالیت های انجمن تسلی پیدا می کنه.

اینجانب محمد علی افتاده به عنوان ثبت کننده وبلاگ از این پس از تمام اعضای گروه و بازدیدکنندگان همکار، انتظار دارم در برخورد با یکدیگر منشور اخلاقی گروه و تعهدات اخلاقی سازمان میراث رو جدی گرفته و به آن عمل کنند.

دایره تخلفات گردشگری متولی خود را دارد.

جناب آقای حیدری در سازمان متولی بازخوردها و نظرات راهنمایان در جهت بهبود وضعیت گردشگری می باشند. اگر کسی احساس می کند که از مسئولان انجمن سنی بالاتر و تجربیاتی بیشتر دارد پس آقایان کاشف و کسرایی باید چه بگویند. اگر همه مسئولان را به یک چشم نگاه کنیم، پس قانون اساسی که فصل الخطاب است این وسط نقشش کجاست؟

حرف آخر:

دوستان بدی یا خوبی زشتی یا زیبایی روز و شب همه با هم زیبا و کامل هستند، در طبیعت تعادل حرف آخر را می زند، اگر کسی یا گروهی تعادل سالم و تعادل روند همکاری فعالان گروه و گردشگری را بخواهند بر هم زند چه کسانی که خارج از گود ما هستند که شاید اصلا نامشان را هم ندانیم و چه کسانی که حتی در گروه این وبلاگ عضو هستند، تمام این اختلافات دودش در چشم همان فردی خواهد رفت که سرآغاز اختلاف بوده و قصد بر هم زدن تعادل گروه را دارد.

 

من ا... توفیق

برادر کوچکتر گروه

محمد علی افتاده

 

  

منشور اخلاقی دوره هجده ......

 

من قبلا این منشور اخلاقی رو نوشته بودم, لازم دیدم که دوباره یادآور بشم. کسانی هم که سعی در تفرقه اندازی بین بچه های راهنمای سبز دارن بدونن که هیچ کاری از پیش نمیبرن, بحث این دو نفر مربوط به خودشون هست و بارها شاهد اینجور بحث ها بوده ایم ولی باز هردو همدیگرو در ملاقات های گروه دیده اند و مشکلی هم نداشته اند. هرکس میخواد میتونه موافق و یا مخالف باشه. لطفا جو سازی نکنید.

1- کسی به هر شخصی چه از گروه خودمون چه غیر از اون توهین نمیکنه.
2- کسی شخص دیگری رو مسخره نمیکنه.
3- بحث و جدل فقط در حیطه علمی باشه. مثال ( من میگم اسکندر خیلیم آدم خوبی بود و خوب کرد پارسه رو آتیش زد! حالا همه میتونن نظر بدن دعوا کنن و حتی به من فحش بدن که چرا همچین حرفی زدم)
4- توی گروه کوچیک و بزرگ ,سیاه و سفید, صبح و عصر ,روز و شب و... از این چیزا نداریم.
5- لازم نیست کسی حرفای منو تایید کنه!!( کامنت موافق و مخالف نزارین همینه که هست!)
6- کسی تقصیر رو گردن یکی دیگه نمیندازه. 
7- منو وسط قرار ندین که از کسی طرفداری کنم. 
8- در صورت تخلف به کمیته انضباتی ارجاع داده میشوید.

 9- هرکی به شوخی چیزی گفت کسی حق نداره ناراحت بشه(چون من میگم!)
10- لطفا صمیمی و بچه باشین ولی نه زیر 5 سال !!!
تمام موارد بدون غرض و اشاره به شخص خاص بود. 

 هاله ادریسی

 

  

باغهای ایرانی جهانی شدند

محمدحسن طالبیان ـ مسؤول تهیه‌ی پرونده‌ی «باغ ایرانی» ـ در گفت‌وگوی اختصاصی با ایسنا، اعلام کرد که دقایقی پیش، پرونده‌ی «باغ ایرانی» با اکثریت آرای اعضای کمیته‌ی میراث جهانی، بلافاصله پس از معرفی و بدون پرسش و پاسخ، در فهرست میراث جهانی ثبت شد.

او کیفیت بالای پرونده و همچنین جامع و فنی بودن آن را عامل ثبت جهانی هر 9 باغ موجود در پرونده‌ی «باغ ایرانی» دانست.

سی‌وپنجمین اجلاس کمیته‌ی میراث جهانی یونسکو از 29 خردادماه در مقر اصلی یونسکو در پاریس آغاز شده است و تا هشتم تیرماه ادامه دارد. در این اجلاس پرونده‌ی «باغ ایرانی» شامل 9 باغ پاسارگاد و ارم از استان فارس، پهلوان‌پور و دولت‌آباد از استان یزد، فین و چهل‌ستون از استان اصفهان، اکبریه از استان خراسان جنوبی، عباس‌آباد از استان مازندران و شاهزاده‌ی ماهان از استان کرمان از سوی ایران معرفی و ثبت شد.

به گزارش ایسنا، ایران تا کنون موفق به ثبت 12 اثر تاریخی در فهرست میراث جهانی شده است؛ مجموعه‌های تاریخی چغازنبیل (دوراونتاش) در خوزستان، تخت جمشید (پارسه، پرسپولیس) در فارس و میدان نقش جهان در اصفهان هر سه در تاریخ 19 اردیبهشت‌ماه سال 1358 در فهرستمیراث جهانی ثبت شدند. پس از ثبت این آثار، ایران به‌مدت حدود 24 سال اثر دیگری را در فهرست جهانی ثبت نکرد تا این‌که در سال 1382، مجموعه‌ی تاریخی تخت سلیمان به‌عنوان چهارمین اثر تاریخی کشور جهانی شد. سپس در تیرماه 1383 پاسارگاد و منظر تاریخی و فرهنگی بم، در تیرماه 1384 گنبد سلطانیه و در تیرماه 1385 مجموعه‌ی تاریخی بیستون به جمع آثار ایران در فهرست میراث جهانی اضافه شدند.

اما در سال 1386، ایران پرونده‌ی قره‌کلیسا را برای ثبت در فهرست میراث جهانی معرفی کرد که به‌دلیل تغییر و تحولات صورت‌گرفته در سازمان میراث فرهنگی و ارائه‌ی دیرهنگام پرونده، قره‌کلیسا از سوی کارشناسان یونسکو نمره‌ی قبولی نگرفت و ایران یک سهمیه‌ی خود را برای ثبت جهانی از دست داد. البته سال بعد، یعنی در تیرماه 1387‌، پرونده‌ای با عنوان مجموعه‌ی کلیساهای آذربایجان به یونسکو فرستاده شد و نهمین اثر جهانی ایران با نام مجموعه کلیساهای ارامنه شامل سه کلیسای اصلی و چند بنای اطراف آن، همراه دهکده‌ها و قبرستان ثبت جهانی شد. پس از آن و در سال 1388 سازه‌های آبی ـ تاریخی شوشتر که شامل 14 اثر بود، دهمین اثر جهانی ایران نام گرفت. در نهایت، سال گذشته در اجلاس سی‌و‌چهارم کمیته‌ی میراث جهانی که در برزیل برگزار شد، ایران برای نخستین‌بار موفق به ثبت جهانی دو اثر تاریخی بازار تبریز و مجموعه‌ی بقعه‌ی شیخ صفی‌الدین اردبیلی به‌صورت همزمان شد.

 

 

  

آموزش آنلاین تورگردانی رانسه برای موسسات تورگردانی خاورمیانه

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گردشگری ـ مقامات فرانسه طرح آموزش آن لاین تورگردان ها و موسسات تورگردانی  کشورهای خاورمیانه را که قرار بود در مصر راه اندازی شود، در امارات راه اندازی کردند.
 
کریم مکاشیرا مدیر اجرایی دفتر خاورمیانه توریسم فرانسه در همین زمینه گفت:«مدل و برنامه کار کاملا به پایان رسیده و کاملا آماده راه اندازی است که احتمالا تا پایان امسال کار خود را آغاز خواهد کرد.»
 
وی افزود:« این طرح قرار بود ابتدا در مصر کار خود را آغاز کند اما با توجه به حوادثی که دراین کشور رخ داد و پیامد ناآرامی های جاری همه چیز متوقف شد و اکنون این طرح دوباره بازسازی شده و درکشور امارات کار خود را آغاز می کند.»
 
وی یادآور شد که طبق این طرح در ابتدا حدود پنج موسسه مسافرتی یا راهنمایان تور گردانی به طور آزمایشی انتخاب شده و مورد آموزش قرار می‌گیرند و پس از بررسی نتایج اولیه این طرح در مورد این تعداد موسسه، تصمیم‌گیری بعدی برای ادامه یا توسه کار در این پروژه صورت می‌گیرد.

 

  
   

   آخرین یادداشت ها

 

تصاوير ماه

 

 

 

 

 

 

 

All rights Reserved to www.Greenguideds.persianblog.ir